09-11-08

'Tis weer voorbij ....en nu over ons:deel 1

De (hete ??).zomer is spijtig genoeg weer voorbij en de lange,donkere en eenzame winteravonden staan voor de deur.Tijd te over,zou ik zo zeggen,om nog maar eens de muzen los te laten en u te vergasten op nog meer nieuws over de familie.

Ditmaal gaan we even stilstaan bij de levensloop van de broers en zuster Van de Weyer.

Al wat ik hierover kan schrijven werd mij, met de nodige anekdotes,verteld tussen pot en pint en soms is het moeilijk de waarheid van de fabels te onderscheiden.Sommige van die fabels zijn door de jaren heen een eigen leven gaan leiden en niet geschikt om op deze blog te verschijnen maar, als een smeuig verhaal,tijdens een familie bijeenkomst kan dat wel weer.

Dit gezegd zijnde,ga ik beginnen met de huidige "Padre Familias",Jef.

-------------------------------------------------------------------Jef Van de Weyer

jef

Jef werd geboren op donderdag 12 november 1936 en was gedurende 2 jaren enig kind ten huize Van de Weyer.In 1938 kreeg hij Fons en in 1939 Wies als speelkamaraadje.

In volle oorlogstijd,zelfs met rondvliegend obussen en kogels rond zijn oren,vond de ooievaar nog de weg naar den Trichelhoek en dropte hij in 1941 er zelfs twee tegelijk,Frans en Francine.Op 8-jarige leeftijd,in 1944 kreeg Jef er nog een broertje bij,zijnde uw blogmaster.

Na de lagere school volgde Jef vakschool in Geel,maar gaf er al na enkele jaren de brui aan,een reden genoeg voor ons vader en moeder om zijn schoofzak klaar te maken,en zo belande Jef,op 1 november 1951,nog geen 15 jaar,als leerling "Bouchier-Charcutier"in het verre Brussel waar hij de stiel leerde van het bereiden en bezorgen ,ten huize,van fijne vleeswaren.

Als oudste van zes was Jef vrijgesteld van legerdienst,dus een soldatenlief heeft hij nooit gehad,maar dat hij menig meisjeshart sneller heeft doen slaan in het verre Brussel,moet onvermijdelijk zijn geweest.Jef was in zijn jonge jaren de "Clark Gable" van Eindhout en omstreken,met zijn haren stijf en glimmend van de brillantine,mooi naar achter gekamt in een "hinnegat",en een fijn zwart snorretje onder zijn neus.

Toch moest al dat vrouwelijk schoon in onze hoofstad de duimen leggen voor een eenvoudig,braaf kempisch meisje Jeanine Van Herle.             

jeanine

 

Jeanine Van Herle

Jeanine Werd geboren op vrijdag 26 Mei 1939 en woonde en leefde te Okselaar.

Jef en Jeanine huwden op zaterdag 20 augustus 1960 en verhuisden naar de grootstad.Maar aan de lokroep van de stille Kempen, (of was het gebrek aan liquide middelen voor het opstarten van een eigen zaak de oorzaak),kon niet worden weerstaan en het jonge koppel keerde terug naar de heimat en vestigden zich op een steenworp van Jeanine's ouderlijk huis,waarna Jef aan de slag ging als "voyageur",zijnde : Vertegenwoordiger.

Eerstens bij de firma "Biekens",gevestigd te Sint Niklaas,met een wagen vol zoetigheden,van peperkoek tot honing en dies meer.Vervolgens veranderde het stuurwiel van eigenaar en ging Jef den hort op in opdracht van de firma "WG-siroop",met vestiging in Borgloon.Beide firma's bestaan nu niet meer.

Ten laatste gooide Jef zijn schoofzak in een firmawagen van "Douwe Egberts" en ditmaal had hij zijn honk gevonden want hij bleef de kilometers malen en de rekken vullen tot aan zijn vervroegd pensioen.

Ondertussen waren Jef en Jeanine verhuisd naar de Heikantstraat in Eindhout,waar beiden zich aansloten bij de plaatselijke toneelvereniging en Jeanine het zelfs aandurfde een stuk te schrijven dat door de vereniging werd opgevoerd.

De ooievaar kwam driemaal langs:Op dinsdag 12 juni 1962 werd Dirk geboren,op zondag 6augustus 1967 gevolgd door Sonja en als laatste:Bart op maandag 11 mei 1970.

Op vrijdag 3 september 1982 sloeg het noodlot toe op de Turnhoutsebaan te Kasterlee.Jef geraakte betrokken in een zwaar verkeersongeval en werd,meer dood dan levend,opgenomen op de "Intensive Care" in Turnhout en als laatste reddingsmiddel verder doorgestuurd naar het AZ te Edegem,wat later zijn redding zou blijken.Nu nog praat hij over "het licht aan het eind van de tunnel",het zogenaamde "BDE-syndroom".Maar bij Jef is de marge tusen werkelijkheid en zwans moeilijk te achterhalen,dus ...........?Jef herstelde, en mits in achtneming van enkele voorwaarden,kan hij terug een normaal leven leiden.

Op zondag 5 januari 1992 kreeg het gezin opnieuw een mokerslag te verwerken toen hen de droevige mare bereikte dat zoon Bart in een banaal ongeval het leven had gelaten.Het nieuws sloeg in als een bom en gans de familie was van de hand Gods geslagen,dit was de eerste keer dat een jong lid van de familie ons had verlaten.Jef en Jeanine hielden zich de volgende jaren erg kranig maar het was algemeen geweten dat het verlies van haar zoon de gezondheid van Jeanine ondermijnde en dat zij dit niet te boven zou komen.Jeanine kwijnde weg en op woensdag 15 November 1997 ging Jeanine haar zoon Bart vervoegen,Jef verweesd en ontredderd achterlatend.

Jef,binnen enkele dagen 72 jaar jong,beridderd zijn huishouden nog alleen,onder toezicht van onze zuster Francine,die hem tweemaal per week een bezoekje brengt.

Ondanks het feit dat Jef de meeste jaren van zijn carriere ronggezworven heeft als vertegenwoordiger van de koffiegigant "Douwe Egberts",kent iedereen in Eindhout hem beter als "Jef Siroop".

Deze kleine anecdote kon ik u toch moeilijk onthouden.

 

Jan Van de Weyer 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

20:11 Gepost door Jan Van de Weyer in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.